روزي در يكي از كشور هاي آفريقايي كشاورزي زندگي مي كرد
كه از قطعه كوچك زمين كوچكي كه داشت در آمد بخور و نميري
داشت و اما هميشه به آن در آمد شاكي بود و از آن راضي نبود
او شنيده بود در كشو همسايه معدن الماس وجود دارد و مردم
بسياري براي پول دار شدن به آنجا رفته و الماس استخراج مي كنند
او هم وسوسه شده بود و مي خواست كه به آنجا برود بالاخره
تصميم خود را گرفت و زمين و خانه خود را به دوست خود فروخت
و زن و بچه اش را به رفيق خود سپرد و راهي كشور همسايه شد
او در انجا به استخدام يك معدن استخر الماس در امد و در معدن
شب و روز كار طاقت فرسا مي كرد ولي در آمد كمي داشت حتي
كمتر از آنچه در زمين خود برداشت مي كرد چون آنجا او فقط كار گر
استخراج بود و بردگي مي كرد و پول كار خود را مي گرفت و الماس متعلق
به ديگران بود او افسرده گرديد و در كمال غم و شكست دق كرد و مرد .
اما از دوست او بشنويد او با كار زياد و مداوم بر روي زمين آن را حاصل خيز تر
كرد و يك روز كه زمين را شخم مي زد به سنگ درخشاني برخورد كرد
كه آنرا برداشت در عين تعجب آن سنگ الماس بود آري مرد اولي در
زمين خود الماس داشت اما براي يافتن آن بردگي كرد و نتوانست به ان برسد .
آري ما انسانها در وجود خود الماسهاي زيادي داريم اما فقط بايد روي وجود
و ظرفيت و پتانسيل خود كار كنيم تا آن را پيدا كنيم وجود ما انسانها
سر شار از الماسهاي است كه خدا در وجود ما پنهان كرده است
فقط ما بايد به آن دست پيدا كنيم.ما بسياري از اوقات آنچه خود
داريم را در وجود ديگران جستجو مي كنيم نگاهي به جامعه
خود بكنيم خواهيم ديد كه چه بسيار كساني كه بردگي ديگران
را مي كنند تا به الماس شخصيت برسند ولي متاسفنه آنها
فقط بردگي مي كنند آري به قول حافظ:
سالها دل طلب جام جم از ما مي كرد
وآنچه خود داشت زبيگانه تمنا مي كرد
در وجود و شخصيت و تواناي خود تجديد نظر كنيم هيچ گاه به نعمتي
كه خدا به ما داده است ولو كم ناشكر نباشيم هيچ گاه نگوييم كه من
به چه درد مي خورم هيچكس مرا دوست ندارد من ارزشي ندارم
در خود جستجو كنيم و الماس وجودي خود را پيدا كنيم و به ديگران هم عرضه كنيم.
دوستان و رفقاي نازم در قنوت نماز منو دعا كنيد 
